به ظاهر همه چیزم خوب است...!

تنم سالم و حالم خوب و اوضاع جهانم بر وفق مراد است .

کسی چه میداند که امروز خورشید مرا صبح بیدار کرد و یا من خورشید را .

کسی چه میداند من در ایینه چه می بینم و با آیینه چه می گویم .

مخاطب تنهایی ام کیست و حرف دلم را با که می گویم و راز و نیازم گوش چه کسی را می طلبد .

رنگ لباسم را به سلیقه ی چه کسی انتخاب می کنم و دکمه ی لباسم را به شوق چه کسی می بندم .

شیشه ی عطرم خالی است به اندازه جای خالی اش ...

لبخند از لب هایم رفته به قدر روز های نبودنش ...

چشمان من خسته اند ولی خواب ندارند به قدر روز های انتظار ...!

حال من خوب است ... تنها کمی بیشتر از حد هر تصوری دلتنگم .

حال من خوب است آنقدر که نمی دانم امروز چای خورده ام یا نه ؟

آنقدر از پله ها بالا و پایین رفته ام که رمق نه از پاهایم بلکه از کفشهایم رفت ...

می دوم نه به قصد رسیدن و حرف میزنم نه به قصد شنیدن و خسته خسته ام نه به قدر خوابیدن ...!

بی تا بم به نوشتنم نه به قدر بی تابی دلم و سرگردانم میان واژه ها نه به قدر ذهن آشفته ام !

همین که هیچکس حال مرا جویا نیست خوب است .

همین که هیچکس حال دلم را نمی داند خوب است

همین که خدا هست و خودم هستم و خاطرت هست کافی است

هر که پرسید بگویید : حال من خوب است